EDYNBURG

EDYNBURG - miasto

 

1. Informacje ogólne

2. Historia

3. Legenda

4. Atrakcje turystyczne

  • Buffet King
  • Calton Hill
  • Fontanna Czarownic
  • Grassmarket
  • Katedra św. Idziego
  • Królewska Mila
  • Królewski jacht Britannia
  • Królewskie ogrody botaniczne
  • Milne's Court
  • Muzeum Camera Obscura
  • Muzeum Dzieciństwa
  • Muzeum Pisarzy
  • Muzeum Whisky
  • Parlament Szkocki
  • Pałac Holyrood
  • Pomnik psa Bobby'ego
  • Pomnik Waltera Scotta
  • The Edinburgh Dungeon
  • Wzgórze - Tron króla Artura
  • Zamek

5. Ciekawostki

6. Opinia

7. Bibliografia

8. Mapa

 

1. Informacje ogólne

Edynburg – miasto w Wielkiej Brytanii, stolica Szkocji, siedziba szkockiego parlamentu. Położone jest na powulkanicznych, górzystych terenach nad zatoką Firth of Forth. Miasto początkowo nazywało się „Din Eidyn”, czyli „twierdza Edwina”. Nazwę tę przekształcono w języku angielskim na Edwinesburch, a następnie na dzisiejszą Edinburgh. Na centrum Edynburga składa się Stare Miasto (Old Town) i Nowe Miasto (New Town) rozdzielone ogrodami Princes Street Gardens.

 

2. Historia

Miasto bierze swoje początki od twierdzy obronnej założonej na wzgórzu zamkowym przez Edwina, króla Nortumbrii. Wokół twierdzy zaczęła powstawać osada, a gdy jej mieszkańcom przydzielono ziemie na tereny uprawne, ukształtował się pierwotny układ przestrzenny miasta. W 1. poł. IX wieku Edynburg wraz z całą Nortumbrią został podbity przez duńskich wikingów i włączony do obszaru prawa duńskiego. Po pokonaniu Duńczyków przez Edwarda Starszego w 910 miasto zostało przejęte przez Szkotów. W 1020 król Malcolm II włączył Edynburg na stałe do terytorium królestwa Szkocji. W ciągu następnych stuleci Szkoci zdobyli przewagę w potyczkach z wojskami angielskimi i w XV wieku król Szkocji Jakub IV zdecydował o przeniesieniu stolicy kraju ze Stirling do Holyrood, przez co Edynburg stał się faktycznie stolicą Szkocji. W 1603 król Szkocji Jakub VI jako pierwszy z dynastii Stuartów koronował się na króla Anglii, łącząc Anglię i Szkocję unią personalną. Tego samego roku założył on Szkocki Parlament, który wkrótce utworzył swoją siedzibę na głównej ulicy Edynburga Royal Mile. W 1639 próba narzucenia Szkocji wyznania anglikańskiego wywołała zamieszki w Edynburgu, które rozwinęły się w bunt całego kraju, prowadzący w konsekwencji do Angielskiej Wojny Domowej. Po rozbiciu wojsk szkockich przez Olivera Cromwella Edynburg został zajęty przez Anglików. Klęska Powstania Jakobickiego była początkiem angielskich represji wymierzonych w Szkotów. Nazwy ulic w nowej dzielnicy miały upamiętniać angielską rodzinę królewską – centralna ulica nosi nazwę George Street od imienia króla Jerzego III, a równolegle po jej bokach biegną ulice Queen Street i Princes Street, których nazwy upamiętniają żonę Jerzego, królową Charlottę oraz ich synów. Znaczącym okresem w dziejach miasta był okres Oświecenia, kiedy rozpoczął się czas rozkwitu. Życie kulturalne przenosiło się do nowych dzielnic z przeludnionego Starego Miasta, gdzie ograniczona murami miejskimi przestrzeń nie pozwalała na wznoszenie nowych budynków. Zamiast tego dobudowywano tam kolejne piętra do istniejących domów. Stare Miasto uległo poważnemu zniszczeniu w pożarze w 1824, lecz mimo to wiele z tych "wieżowców" zachowało się do dzisiejszych czasów. W 1901 roku nastąpił gwałtowny wzrost populacji miasta spowodowany był m.in. przez imigrantów z Irlandii, uciekających przed tzw. zarazą ziemniaczaną. W tamtym czasie w Edynburgu, podobnie jak w innych brytyjskich miastach, nadszedł okres uprzemysłowienia.

 

3. Legenda

Edynburski zamek słynie nie tylko ze swojej urody. Jest też podobno najbardziej nawiedzonym miejscem w Szkocji. Przeprowadzone w nim badania wykazały, że w ponad połowie jego pomieszczeń ukazywały się duchy. Zamek z ulicą Royal Mile łączy sieć podziemnych korytarzy. Niegdyś postanowiono je zbadać. Wysłano młodego chłopca - dudziarza, żeby przeszedł przez nie. Miał cały czas grać, żeby było wiadomo, gdzie jest. Jednak nagle granie ustało. Nigdy nie odnaleziono nieszczęsnego muzyka, jednak w podziemiach zamku co jakiś czas słychać, jak ktoś gra na dudach...

 

4. Atrakcje turystyczne

Buffet King - chińska restauracja, która do niedawna była kawiarnią. Sławę zyskała dzięki pewnej pani, która całe godziny spędzała gdy jej córka spała obok w wózku - J.K. Rowling właśnie tu wymyślała kolejne przygody Harry'ego Pottera. Jak sama przyznała: „Ta historia mogła powstać tylko w Edynburgu. Na całym świecie nie ma drugiego takiego miejsca, w którym rzeczywistość aż tak splatałaby się z magią.”

ADRES:

6a Nicolson Street

Edinburgh

EH8 9DH

 

Calton Hill –ustawiono na nim dość osobliwy "neoantyczny" pomnik Narodu. Zainicjowany w 1816 roku, rok po klęsce Napoleona pod Waterloo, miał być repliką Partenonu w Atenach, na pamiątkę tych, którzy zginęli w wojnach napoleońskich. Niestety, zabrakło funduszy i skończyło się na postawieniu tylko 12 kolumn.

Fontanna Czarownic (Witches' Fountain) – miejsce, w którym palono oskarżone o czary kobiety.

Grassmarket- tętniące życiem popularne miejsce spotkań turystów i mieszkańców. Można jednocześnie rozkoszować się średniowiecznym klimatem Grassmarket i delektować się pięknym widokiem na pobliski zamek. To miejsce jest idealne do spędzenia dnia na zakupach i relaksie w pobliskim pubie. Można tu kupić wszystko: od ubrań znanych projektantów po wyroby rzemieślnicze. Istnieje wiele restauracji i kawiarni, aby udać się na doskonałe espresso i kawałek ciasta, zatrzymać się na lunch lub zjeść pyszny obiad z trzech dań. To wszystko wśród brukowanych, krętych uliczek, z widokiem na zamek. Siedząc – człowiek rozumie dlaczego tu przyjechał…

Katedra św. Idziego (St Giles Cathedral) - wybudowana ok. 1120 roku w stylu gotyckim. Swego czasu stanowiła centrum szkockiej reformacji. Patronem kościoła, podobnie jak patronem miasta (prawdopodobnie z powodu dawnych więzi między Szkocją i Francją), został św. Idzi (mieszkający we Francji), ku czci którego święto ustanowiono na 1 września. Katedra zawiera prawie dwieście pomników ku czci wybitnych Szkotów. Większość z tych pomników pochodzi z XIX wieku i z początku XX wieku. Katedra św. Idziego ma również znaczącą kolekcję witraży. Pochodzą one z 1870 i pokazują szeroki wachlarz stylów tradycyjnych i współczesnych. Najbardziej zauważalną zewnętrzną cechą jest pewnego rodzaju „korona” na wieży.

ADRES:

Edinburgh

EH1 1RE

 

Królewska Mila (Royal Mile) - ciąg czterech ulic: Castlehill, Lawnmarket, High Street i Canongate, a zarazem najstarsza ulica starówki ciągnąca się przez półtora kilometra między dwoma znaczącymi miejscami w historii Szkocji, a mianowicie zamku i pałacu Holyrood. The Royale Mile od średniowiecza do XVIII w. była miejscem pokazów i parad, a także egzekucji. Dziś, Royal Mile to eklektyczna mieszanka sklepów, restauracji, pubów i atrakcji turystycznych. Podczas corocznego Festiwalu w Edynburgu, na High Street robi się tłoczno od turystów, artystów estradowych i ulicznych grajków.

Królewski jacht Britannia - Britannia została stworzona i uruchomiony w stoczni John Brown & Company w Clydebank w dniu 16 kwietnia 1953 roku. Jacht został zbudowany aby pełnić podwójną rolę – w razie potrzeby statek miał stać się szpitalem. Przez ponad 44 lat Britannia była perłą rodziny królewskiej, przemierzyli nią ponad milion mil w morskich podróżach, po czym stała się najbardziej znanym statkiem na świecie. Do królowej Elżbiety II, Britannia okazała się być idealną królewską rezydencją na wizyty państwowe, oficjalne przyjęcia, Królewskie miodowe miesiące i relaksujące rodzinne wakacje . Dla Wielkiej Brytanii, jacht był majestatycznym symbolem Królestwa i dumnym ambasadorem. Jak żaden inny statek. Britannia był jedynym statkiem w świecie, którego kapitan tradycyjnie był admirałem. Królewski jacht zakotwiczony jest w Leith i jest teraz pięciogwiazdkową atrakcją turystyczną i ekskluzywnym miejscem na wieczorne imprezy.

ADRES:

Leith

Edinburgh

EH6 6JJ

Królewskie ogrody botaniczne (Royal Botanic Garden Edinburgh) – założone w 1670 roku, stały się jednym z najpiękniejszych ogrodów na świecie i poruszają wyobraźnię każdego, kto je odwiedza. Zajmuje ponad 70 hektarów terenu, który robi niesamowite wrażenie. W samym sercu znajduje się wspaniała palmiarnia, będąca wejściem do okazałej szklarni. Zwiedzanie ogrodów królewskich to fascynującą podróż przez tropikalne i umiarkowane regiony świata, to edukacyjny spacer przez dziesięć różnych stref klimatycznych. Polecam również zobaczyć światowej sławy ogród skalny lub wyciszyć się na chińskim wzgórzu.

ADRES:

Inverleith Row

Edinburgh

EH3 5LR

Milne's Court - ten dziedziniec został zbudowany w 1690 przez Roberta Mylne i odnowiony w 1966/70 przez Uniwersytet w Edynburgu jako zakwaterowanie dla studentów. Jest to dobry przykład wysokich kamienic, które są niezbędne z uwagi na ograniczoną ilość miejsca dostępnego na Starym Mieście.

 

Muzeum Camera Obscura - muzeum optycznych iluzji zamknięty w kilkupiętrowym budynku przepełnionym magią elektryczności, światła, dźwięków, lustrzanych labiryntów i złudzeń optycznych. Przy okazji warto wejść na szczyt budynku, w którym zagadkowa camera się mieści; oprócz ładnego widoku z góry mamy też ciekawą wystawę hologramów i różnych trików optycznych.

ADRES:

Castlehill

The Royal Mile

Edinburgh

EH1 2ND

Muzeum Dzieciństwa - założone w 1955 roku przez Patrick’a Murray’a - kontrowersyjnego mężczyznę, który chorobliwie... nie znosił dzieci. Mówiono o nim, że najchętniej pożerałby małolaty na śniadanie, a coś w tym chyba było, skoro swoją niecodzienną placówkę zadedykował... Herodowi. Muzeum zabawek z całego świata od XVIII w. do współczesności. We wnętrzu zgromadzono różnego rodzaju zabawki: lalki, pluszowe misie, kolejki, oryginalne pozytywki i automaty.

ADRES:

42 High Street

Royal Mile

Edinburgh

EH1 1TG

Muzeum Pisarzy- wystawa ukazuje życie i twórczość trzech wielkich szkockich pisarzy: Roberta Burns’a, Sir Walter’a Scott’a i Roberta Louis’a Stevenson’a. Muzeum Pisarzy posiada znakomitą kolekcję przedmiotów osobistych, opublikowane prace i rękopisy związane z najbardziej lubianymi poetami szkockich. Zwiedzający mogą zobaczyć portrety, rzadkie książki, biurko Burns’a i odlew gipsowy jego czaszki. Muzeum posiada również buty do konnej jazdy Roberta Louisa Stevensona i pierścień podarowany mu przez szefa Samoa, z wygrawerowanym nazwą "Tusitala", co oznacza "bajarz". Ponadto zobaczyć można prasę, w której wydrukowano po raz pierwszy powieści Scotta. To muzeum jest warte obejrzenia nie tylko dla moli książkowych.

ADRES:

Edinburgh

EH1 2PA

Muzeum Whisky (Scotch Whisky Heritage Center) - przedstawia historię narodowego trunku Szkotów. Ekspozycję muzealną zwiedza się... jeżdżąc w beczce, po replice destylarni, bezpośrednio doświadczając procesu produkcji whisky. Poszczególne etapy jego historii obrazują sceny z figurami naturalnej wielkości. W trakcie zwiedzania można usłyszeć od przewodników i ekspertów z branży whisky opowieści, związane z niezwykłym procesem jej wytwarzania. Wycieczka do świata najsłynniejszego towaru eksportowego Szkocji pozwoli poznać jego historię od początkowej domowej produkcji na niewielką skalę po światowy sukces, jaki odnosi whisky w dzisiejszych czasach. Na zakończenie można przyjrzeć się z bliska największej na świecie kolekcji szkockiej whisky (prawie 3500 niepowtarzalnych butelek), a smakosze tego trunku mogą po wycieczce udać się do sklepu dysponującego pełnym asortymentem tutejszej produkcji.

ADRES:

The Scotch Whisky Experience

354 Castlehill

The Royal Mile

Edinburgh

EH1 2NE

 

Parlament Szkocki - od września 2004 roku, oficjalne nowym budynkiem Parlamentu Szkockiego jest Scottish Parliament Building, w okolicy Holyrood w Edynburgu. Zaprojektowany został przez hiszpańskiego architekta Enric’a Miralles. Miralles, wspomiany główny projektant gmachu Parlamentu Szkockiego, tak opisuje usytuowanie budynku: „Gmach Parlamentu osadzony jest w ziemi, ponieważ jest on częścią szkockiej ziemi… Budynek niejako wyrasta ze stoku skały Artura i wtapia się w miasto.” Niektóre cechy budynku przypominają kształt liści, gałęzi i traw. W całym budynku jest również wiele powtarzających się motywów. Królowa Elżbieta II otworzyła nowy budynek w dniu 9 października 2004 roku.

ADRES:

Edinburgh

EH99 1SP

Pałac Holyrood- pałac jest siedzibą monarchów brytyjskich w Szkocji. Położony jest na wschodnim końcu Royal Mile, na wzniesieniu. Pałac Holyrood to oficjalna rezydencja brytyjskiej królowej podczas jej wizyt w Edynburgu - w otaczających go rozległych ogrodach urządza ona co roku, w lipcu, wielkie przyjęcie. Nazwa ("Święty Krzyż") nawiązuje do zdarzenia, jakie miało miejsce w 1128 roku - polujący tu wówczas król Dawid I został zaatakowany przez jelenia z krzyżem między rogami ("rood" oznacza krzyż). Kiedy broniący się król złapał za poroże, jeleń zniknął, natomiast w ręku został mu krucyfiks. Wkrótce bogobojny monarcha (notabene syn św. Małgorzaty) wybudował opactwo, z którego do czasów dzisiejszych zostały tylko spektakularne ruiny. Imponująco wygląda za to udostępniona do zwiedzania rezydencja królewska. Jest tu i sala tronowa, i łazienka, w której Maria Stuart ponoć kąpała się w białym winie, jednak największym zainteresowaniem cieszy się zwykle historia o tym, jak to lord Darnley, drugi mąż Marii Stuart, w napadzie zazdrości zasztyletował ulubieńca swojej połowicy - nadwornego sekretarza Rizzio. Biedna ofiara otrzymała ponoć 56 pchnięć nożem, a ślady krwi przez długie lata rzekomo nie dawały się zmyć z podłogi. Swoją drogą, lord Darnley wkrótce zginął, w czym, jak twierdzono, życzliwie pomogła mu małżonka. Jednak ona także tragicznie zakończyła swój żywot - po 19 latach więzienia w Anglii została ścięta.

ADRES:

Canongate

Edinburgh

EH8 8DX

Pomnik psa Bobby'ego – 15 lutego 1858 roku zmarł w Edynburgu John Gray, miejscowy policjant. Został pochowany na starym cmentarzu przykościelnym, zwanym Greyfriars Churchyard. Dzień po pogrzebie, przy grobie Johna Graya ktoś się jednak pojawił. Przyszedł cichutko, usiadł, rozejrzał się dookoła pełnymi smutku oczami i już tam pozostał. Przez najbliższych 14 lat. Był to Bobby, malutki skye terrier, nieodłączny towarzysz w policyjnej pracy swego pana. Po Edynburgu szybko rozniosła się wieść o malutkim piesku z ogromnym sercem, który dzielnie, dniami i nocami, pilnuje grobu Johna Graya. Opiekun cmentarza, po bezowocnych próbach pozbycia się Bobbiego, wybudował mu schronienie tuż przy grobie. W 1867 uchwalono obowiązek opłacania podatków za czworonożnych mieszkańców Edynburga. Psy bez opłaconego podatku zostały uznane za bezpańskie i były usypiane. Taki los miał czekać także Bobbiego. Jednak sir William Chambers, Lord Edynburga, zapłacił za Bobbiego podatek i ufundował mu obrożę, która przetrwała 140 lat i do dziś możemy ją oglądać w Muzeum Edynburga. 14 stycznia 1872 roku Bobby zdechł. Przeżył 16 lat. Przez 2 lata żył razem ze swoim ukochanym panem, Johnem Grayem, przez pozostałe 14 lat nie opuszczał jego grobu. Baronowa Angelina Georgina Burdett-Coutts ufundowała pomnik Bobbiego, który miał stać tuż przy wejściu na cmentarz Greyfriars. William Brody wyrzeźbił statuę Bobbiego (dziś na ulicy widzimy replikę jego dzieła, a oryginał znajduje się w Muzeum Edynburga).

 

Pomnik Waltera Scotta – jeden z najbardziej znanych atrakcji turystycznych Edynburga. Został wzniesiony w 1846 roku w stylu gotyckim w pamięci szkockiego pisarza Sir Walter'a Scott'a. Pomnik wykonany jest z piaskowca Binnie. Cechą tego piaskowca jest zawartość oleju łupkowego, który przyciąga kurz i sadzę z atmosfery. Pomnik jest ozdobiony rzeźbami (64 szt.), z których większość to bohaterowie Scotta. W centrum pomnika jest rzeźba z białego marmuru. Przedstawia siedzącego Sir Walter'a Scott'a, z książką i gęsim piórem w ręku, a obok niego jego pies - Maida. Scott Monument ma kilka platform oglądalności, która zapewnia wspaniałe widoki na centrum Edynburga i jego odległych obszarach.

The Edinburgh Dungeon – to 80-minutowa podróż przez 1000 lat strasznej historii Szkocji. Dzięki prawdziwym aktorom, ekscytującym przejażdżkom i ekscytującym efektom specjalnym można śmiać się i krzyczeć jednocześnie. Muzeum jest oparte na prawdziwej historii i legendach, gdzie można stanąć twarzą w twarz z postaciami z makabrycznej przeszłości złowieszczej Szkocji, w tym szkockim wojownikiem William’em Wallace’em. Można ponadto zobaczyć przerażające tortury. Wycieczka w to miejsce oznacza pełne autentyczności, teatralne opowieści. To lepsze niż zwiedzanie nudnego muzeum.

ADRES:

31 Market Street

Edinburgh

EH1 1DF

Wzgórze - Tron króla Artura (Arthur's Seat) - jest głównym szczytem grupy malowniczych wzgórz w parku Holyrood w Edynburgu. Wzgórze to wygasły wulkan (251 m n.p.m.) nazwany Tronem Artura (nazwa wywodzi się od niezliczonych legend dotyczących króla Artura). Do "zdobywców" jego szczytu należy m.in. słynny kompozytor Feliks Mendelssohn.

 

Zamek (Edinburgh Castle)- zbudowany na szczycie dawno wygaslego wulkanu. Jest najstarszym zamkiem w Szkocji i jednym z najpotężniejszych fortec w całej Wielkiej Brytanii. Już w epoce żelaza na wzgórzu znajdował się prehistoryczny gród, a później w 626 roku - Edwin, władca angielskiej Northumrii, wybudował tam warowny fort. Niecałe 400 lat później, 1018 r. Malcolm II, scalający ówczesną Szkocję w jeden organizm państwowy zdobył zamek. Był twierdzą obronną o ważnym znaczeniu strategicznym, przechodzącą z rąk do rąk - raz angielskich, raz szkockich. Najeźdźcy mogli jedynie próbować wspinać się na niego od wschodu po stromym zboczu, którym obecnie biegnie kamienna ulica - Royal Mile. Zamek miał duże szczęście, że przetrwał do naszych czasów, gdyż kilkakrotnie był szturmowany i zdobywany. W czasie powstania Szkotów przeciwko królowi Anglii Edwardowi I bronił się tylko 8 dni. Edward w 1296 r. zabrał wówczas z zamku klejnoty koronacyjne władców Szkocji, a z opactwa Scone Kamień Koronacyjny, zwany Kamieniem westminsterskim. Co ciekawe, Kamień koronacyjny, zwany Kamieniem Przeznaczenia, miał "mówić" i wskazywać kolejnego władcę po śmierci poprzedniego. Przez siedem wieków podczas koronacji symbolicznie umieszczano go pod tronem, na którym siadywali krolowie Anglii, ostatnio 2 czerwca 1953 r. - Elżbieta II. Dopiero po 700 latach Kamień Przeznaczenia uroczyście powrócił do Szkocji. W 1996 r. umieszczono go na edynburskim zamku wraz z regaliami - berłem, mieczem i koroną, najstarszymi insygniami władzy w Europie. Ich powstanie datuje się na XV w. Kamień i klejnoty koronacyjne można dziś obejrzeć w Crown Room.  

ADRES:

Castlehill

Edinburgh

EH1 2NG

 

5. Ciekawostki

  • Edynburg nazywany jest "Rzymem północy", bo jak Rzym, wybudowano go na siedmiu wzgórzach;
  • właśnie w Edynburgu wydrukowano po raz pierwszy słynną "Encyklopedię Britannica";
  • dumni ze stolicy Szkoci powiadają, że Starówka układa się w kształt ryby: zamek jest łbem, zaczynający się u jego stóp; trakt Royal Mile to kręgosłup, przecinające go uliczki to ości, zaś znajdujący się na samym końcu Pałac Hollyrood to ogon;
  • ponoć recepturę sporządzania whisky z jęczmiennego słodu (dla celów zdrowotnych) przekazał zakonnikom sam św. Patryk;
  • mnisi w Europie nazywali różnego rodzaju gorzałki po łacinie "aqua vitae" (woda życia), co Szkoci wiernie przetłumaczyli na rodzimy język gaelicki jako "uisge beath (czytaj: usky) - to stąd powstała whisky;
  • miano "scotch whisky" przysługuje tylko trunkom produkowanym w Szkocji na bazie "malt" (słodu), który leżakował co najmniej 3 lata;
  • charakterystyczne szkockie spódniczki są wynikiem umiejętnego ułożenia długiego pasa kraciastej tkaniny, tak by owijał sie wokół bioder, a jego koniec, przerzucony przez ramię, ochraniał plecy. Obecnie spódniczki, zwane kiltami, powstają osobno, z materiału sporządzanego z owczej wełny o odpowiednich dla klanu wzorze i kolorystyce;
  • z Edynburga pochodzą m.in. Walter Scott, Arthur Conan Doyle;
  • kiedy do Szkocji dotarła dżuma i zdziesiątkowała ludność, Edynburg tamtych czasów nie był miejscem urokliwym. Mówiono o nim „Stary Kopciuch”, ze względu na dymiące kominy i niewyobrażalny smród z rynsztoków. Nie było kanalizacji, więc ludzie wylewali nieczystości przez okna wprost na ulice. Brak higieny, bieda sprzyjały rozwojowi chorób. Za źródło dżumy uznano właśnie Mary King’s Close, gdzie mieszkali najbiedniejsi. W roku 1644 władze miasta podjęły decyzję o zamurowaniu ulicy z dwóch stron, chcąc zrobić kwarantannę dla jej mieszkańców, ale tym samym skazały setki z nich na śmierć. Po roku, kiedy odmurowano wejście, znaleziono w środku 600 nieżywych osób i wiele martwych zwierząt. Nikt nie chciał zająć się pochówkiem zwłok.

 

6. Opinia

Trzeba by spędzić w Edynburgu kilka dni, aby zobaczyć wszystkie jego atrakcje!!! To przepiękne miasto z klimatem! Monumentalny zamek, robiący OGROMNE wrażenie na każdym turyście; dudziarze na Royal Mile; wzgórze króla Artura, z którego rozciąga się zapierający dech w piersiach widok; czy w ramach rozluźnienia – zwiedzanie muzeum whisky (przyjemność dla dorosłych) – wszystko pozostawia w człowieku niesamowite, pozytywne doznania. Po prostu chce się tu wracać…. Będąc tam (lipiec 2009) natrafiłam na paradę szkockich klanów. Warto zauważyć, że każdy klan ma inny rodzaj kiltu, różniący się kratą, kolorem, herbem. Podsumowanie będzie krótkie: POLECAM, POLECAM, POLECAM… (nie tylko smakoszom szkockiego trunku ;-)

 

7. Bibliografia

"100 najpiękniejszych miejsc na świecie", wyd. Publicat

Przewodnik „Rzeczpospolita” - „Cuda świata – Wielka Brytania”

www.strefatajemnic.onet.pl

www.wiadomosci24.pl

www.zwierciadło.pl

www.lochness.com

www.edinburghmuseums.org.uk

www.edinburghcastle.gov.uk

www.royalcollection.org

www.thedungeons.com

www.rbge.org.uk

www.royalyachtbritannia.co.uk

www.podroze.gazeta.pl

www.visitscotland.com

www.stgilescathedral.org.uk

www.scottish.parliament.uk

www.camera-obscura.co.uk

 

8. Mapa

 

© wyceiczkowo.xyz. All Rights Reserved.